De Lotus

De lotus, die bij zonsopgang oprijst uit het water om opnieuw te bloeien, lijkt de duisternis te schuwen vanuit een onstuitbare wil om herenigd te worden met het licht en een hommage te brengen aan de zon.

De lotus is een metafoor voor de menselijke conditie, voor spiritualiteit en transcendentie. Icoon van machtige beschavingen, van koningen en keizers, van farao’s en maharadja’s; allen werden verleid door haar schoonheid, door de kracht van haar verhaal, door haar strijd tegen de duisternis.

Poëten zien in haar de belichaming van de vier elementen. Aarde, omdat haar wortels diep tot in de grond reiken. Water, haar natuurlijke habitat waaruit zij verrijst. Lucht, omdat zij op de oppervlakte lijkt te zweven. Vuur, vanwege de warmte van de zon, zo essentieel voor haar bestaan.

De lotus is een tijdloos symbool van verjonging en schoonheid, van creatie en groei. Deze passie voor het bestaan, deze levenslust voor het zijn, is wat de lotus en Landarie aan elkaar verbinden. De lotus is het hart van Landarie.